شرح‌حال/ خلاصه
- خوشآمدگویی و اطلاعات شخصی
- شرح‌حال فعلی
- شکایات و درمان‌های قبلی
- سابقه بیماریها
- داروها
- حساسیتها و عدمتحملها
- سیگار، الکل و دیگر مواد
- مدرسه، شغل و زندگی روزمره
- خانواده و ارتباطات اجتماعی
- اطلاعات تکمیلی از مادر
- انتظارات از درمان
👨⚕️ روز بخیر، نام من دکتر Schneider است. امروز مسئول شما هستم. چگونه باید شما را صدا بزنم؟
👨 اسم من Daniel Weber است.
👨⚕️ آقای Weber، مایلم چند سؤال از شما بپرسم تا بهتر بفهمم حالتان چگونه است. آیا اشکالی ندارد؟
👨 بله. ولی نمی‌دانم آیا به من باور خواهید کرد یا نه.
👨⚕️ شما می‌توانید ابتدا با آرامش برایم بگویید چه چیزی شما را نگران کرده. چند سال دارید؟
👨 من 27 سال دارم.
👨⚕️ قدتان چقدر است و تقریباً چقدر وزن دارید؟
👨 تقریباً 1,78 Meter. وزنم حدود 70 Kilo است.
👨⚕️ در حال حاضر کجا زندگی می‌کنید؟
👨 در Nürnberg، پیش والدینم.
👨⚕️ مادرتان امروز شما را همراهی کرده است. مایلید ابتدا تنها با من صحبت کنید؟
👨 بله، فعلاً تنها.
- شکایات فعلی
- شنیدن صداها
- باورها و ادراکات دیگر
- اضطراب و حملات پانیک
- خلق و انگیزه
- خواب، اشتها و تمرکز
- امنیت و نحوه مواجهه با فشارها
شکایات فعلی
👨⚕️ چه چیزی امروز شما را پیش ما آورده است؟
👨 مادرم مصر بود که من حتماً بیایم. من دیگر به ندرت بیرون می‌روم. بیرون واقعاً امن نیست.
👨⚕️ دقیقاً چه چیزی در بیرون شما را می‌ترساند؟
👨 احساس می‌کنم افراد خاصی مراقب من هستند. وقتی بیرون می‌روم، آنها فوراً می‌دانند کجا هستم.
👨⚕️ از کجا متوجه می‌شوید؟
👨 از نگاه‌ها. و گاهی همان اتومبیل‌ها در خیابان پارک هستند. این که تصادفی نیست.
👨⚕️ از چه چیزی می‌ترسید که ممکن است اتفاق بیفتد؟
👨 این که آنها مرا متوقف کنند یا به من آسیبی برسانند. به همین خاطر ترجیح می‌دهم در خانه بمانم.
👨⚕️ این خیلی فشارآور به نظر می‌رسد. از کی این را تجربه می‌کنید؟
👨 این حدوداً از 19 یا 20 شروع شد. گاهی کمتر، گاهی بدتر. اخیراً دوباره شدیدتر شده.
👨⚕️ اخیراً چه چیز تغییر کرده است؟
👨 صداها بیشتر حضور دارند. من همیشه مضطرب هستم و نمی‌توانم روی چیز دیگری تمرکز کنم.
👨⚕️ می‌توانید برایم توصیف کنید منظور شما از آن صداها چیست؟
👨 آنجا افراد صحبت می‌کنند، در حالی که کسی در اتاق نیست.
👨⚕️ آیا صداها را مثل صدای بیرونی می‌شنوید یا بیشتر مثل افکاری در سر خودتان؟
👨 مثل صدای بیرونی. نه مثل وقتی خودم دارم فکر می‌کنم.
👨⚕️ صداها چه می‌گویند؟
👨 که نباید بیرون بروم. که در بیرون خطر است و باید مواظب باشم. آنها آن‌قدر به من گوشزد می‌کنند تا دیگر اصلاً نخواهم بیرون رفت.
👨⚕️ آیا صداها مستقیماً با شما صحبت می‌کنند یا درباره شما حرف می‌زنند؟
👨 اغلب مستقیم با من. گاهی هم بین خودشان درباره من حرف می‌زنند.
👨⚕️ چند صدا می‌شنوید؟
👨 معمولاً دو تا. اما افراد را نمی‌شناسم.
👨⚕️ چه‌قدر اغلب این اتفاق می‌افتد؟
👨 در حال حاضر تقریباً هر روز. گاهی فقط برای مدت کوتاه، گاهی به طور مکرر برای چند ساعت.
👨⚕️ آیا دوره‌های طولانی هم بوده که هیچ صدایی نشنیده‌اید؟
👨 بله. گاهی هفته‌ها غایب بودند. اما احساس اینکه در بیرون چیزی درست نیست، با این حال وجود داشت.
👨⚕️ آیا صداها از شما می‌خواهند به خودتان یا دیگری آسیب بزنید؟
👨 نه. آنها عمدتاً می‌گویند که در خانه بمانم و مواظب باشم.
👨⚕️ آیا می‌توانید در برابر صداها مقاومت کنید؟
👨 گاهی تلویزیون را روشن می‌کنم تا کمتر آنها را بشنوم. اما وقتی این‌قدر واضح هستند، نمی‌توانم به سادگی آنها را نادیده بگیرم.
👨⚕️ آیا چیزهایی می‌بینید که دیگران نمی‌بینند یا بوی‌های غیرعادی حس می‌کنید؟
👨 نه، در واقع فقط صداها.
👨⚕️ آیا تصوری دارید این افراد چه کسانی هستند و چرا ممکن است به شما علاقه‌مند باشند؟
👨 فکر می‌کنم آنها با هم مرتبط‌اند. چرا دقیقاً من را انتخاب کرده‌اند را دقیقاً نمی‌دانم. اما آنها مدت‌هاست که مرا زیرنظر دارند.
👨⚕️ آیا از دید شما ممکن است توضیح دیگری برای آن نگاه‌ها یا اتومبیل‌ها وجود داشته باشد؟
👨 والدینم می‌گویند که این را در ذهنم ساخته‌ام. اما برای این موضوع بیش از حد اتفاق می‌افتد.
👨⚕️ آیا گاهی احساس می‌کنید که خبرها در تلویزیون یا مطالب اینترنتی مخصوصاً به شما اشاره دارند؟
👨 گاهی فکر می‌کنم چیزی به من اشاره می‌کند. اما الان نمی‌توانم مثال مشخصی بزنم.
👨⚕️ آیا احساس می‌کنید کسی می‌تواند افکارتان را بخواند، بگیرد یا از بیرون تحت‌تأثیر قرارشان دهد؟
👨 نه، این‌طور نمی‌گویم.
👨⚕️ آیا معمولاً می‌توانید افکارتان را خوب مرتب کنید؟
👨 معمولاً بله. اما وقتی صداها هستند، همزمان به همه چیز فکر می‌کنم. آن‌وقت آرامش ندارم.
👨⚕️ وقتی اضطراب بسیار شدید می‌شود، چه تغییراتی در بدن شما رخ می‌دهد؟
👨 قلبم تند می‌زند، عرق می‌کنم و نفس‌کم می‌آورم. بعد فکر می‌کنم قرار است اتفاق بدی بیفتد.
👨⚕️ آیا این ناگهان شروع می‌شود یا کم‌کم شدت می‌گیرد؟
👨 این نسبتاً ناگهانی می‌آید و سریعاً شدید می‌شود.
👨⚕️ تقریباً این حمله چقدر طول می‌کشد؟
👨 شاید ده یا پانزده دقیقه. بعد از آن مدت‌ها مضطرب می‌مانم.
👨⚕️ آیا این حملات عمدتاً وقتی اتفاق می‌افتند که صداها را می‌شنوید؟
👨 بله، معمولاً در آن زمان. وقتی صداها زیاد حرف می‌زنند یا مرا هشدار می‌دهند.
👨⚕️ آیا این مستقل از آن هم اتفاق می‌افتد، مثلاً در روزهای آرام بدون صداها؟
👨 در واقع نه.
👨⚕️ در چنین لحظاتی چه می‌کنید؟
👨 من به اتاقم می‌روم، در را می‌بندم و منتظر می‌مانم تا فروکش کند.
👨⚕️ اخیراً خلق و خویتان چگونه بوده؟
👨 معمولاً مضطرب هستم. گاهی هم واقعاً افسرده‌ام، چون این همه تمام نمی‌شود.
👨⚕️ آیا زمان‌هایی هست که خلق‌وخوی شما به‌ویژه تغییر می‌کند؟
👨 قبل از اینکه صداها دوباره بدتر شوند، اغلب از قبل احساس بدتری دارم. و بعد از آن گاهی برای مدتی کاملاً خسته‌ام.
👨⚕️ آیا علاوه بر صداها و اضطراب، دوره‌های طولانی هم بوده که دائم بسیار غمگین باشید و از هیچ چیز لذتی نبرده باشید؟
👨 نه، تا جایی که به یاد می‌آورم نه. اغلب این‌ها به هم مربوط‌اند.
👨⚕️ برعکس، آیا دوره‌هایی بوده که غیرمعمول سرحال بوده‌اید، تقریباً بی‌خواب بوده‌اید و با این حال پر از انرژی بوده‌اید؟
👨 نه.
👨⚕️ آیا برای انجام کارهای روزمره سخت می‌توانید خود را وادار کنید؟
👨 بله. حتی دوش گرفتن یا مرتب کردن اتاقم اغلب برایم خیلی سخت است.
👨⚕️ آیا این فقط از آخرین وخامت به این صورت شده است؟
👨 نه، این مدت طولانی‌تری است که این‌طور است. مادرم اغلب باید من را به کارها یادآوری کند.
👨⚕️ آیا چیزی هست که هنوز برای شما خوشایند باشد؟
👨 گاهی موسیقی یا بازی با کامپیوتر. اما اغلب حتی نسبت به این‌ها هم میلی ندارم.
👨⚕️ در حال حاضر چگونه می‌خوابید؟
👨 چندان خوب نیست. وقتی صداها هستند، مدت زیادی بیدار می‌مانم.
👨⚕️ حدوداً چند ساعت می‌خوابید؟
👨 شاید چهار یا پنج. بعضی وقت‌ها روزها هم کمی می‌خوابم.
👨⚕️ اشتهای شما چطور است؟
👨 متغیر است. بعضی وقت‌ها فراموش می‌کنم غذا بخورم. وقتی مادرم چیزی می‌گذارد، معمولاً می‌خورم.
👨⚕️ آیا در آخرین زمان‌ها به‌طور قابل توجهی وزن کم کرده‌اید؟
👨 تا جایی که می‌دانم نه.
👨⚕️ آیا می‌توانید روی یک فیلم یا متن تمرکز کنید؟
👨 نه برای مدت طولانی. خیلی زود حواسم پرت می‌شود، به‌ویژه وقتی به صداها گوش می‌دهم.
👨⚕️ وقتی به مدت طولانی این‌گونه مضطرب باشید، ممکن است افکار مربوط به نخواستن ادامه‌ی زندگی بروز کند. آیا با چنین افکاری آشنا هستید؟
👨 در حال حاضر نه. فقط می‌خواهم این اضطراب و صداها متوقف شوند.
👨⚕️ آیا قبلاً تلاش کرده‌اید به خود آسیبی برسانید یا عمداً خودتان را جراحت بدهید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا افکاری درباره‌ی آسیب رساندن به دیگری داشته‌اید، شاید به‌خاطر اینکه احساس تهدید می‌کنید؟
👨 نه. من ترجیح می‌دهم از مردم فاصله بگیرم.
👨⚕️ آیا چیزی برای دفاع آماده کرده‌اید یا چیزی همراه خود حمل می‌کنید؟
👨 خیر.
👨⚕️ وقتی بسیار مضطرب یا عصبانی می‌شوید چه می‌کنید؟
👨 من کناره‌گیری می‌کنم. گاهی با صدای بلند حرف می‌زنم وقتی والدینم از بحث کردن با من دست نمی‌کشند.
👨⚕️ آیا به‌خاطر صداها یا احساس زیر نظر بودن تا کنون پیش پزشک رفته‌اید؟
👨 نه. والدینم از مدتی قبل می‌خواستند، اما من نخواستم.
👨⚕️ چه چیزی مانع شما شد؟
👨 فکر می‌کردم آنها به هر حال به حرفم گوش نمی‌دهند و فقط خواهند گفت که من دیوانه‌ام.
👨⚕️ آیا تاکنون دارویی برای این علائم مصرف کرده‌اید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا تاکنون در یک بیمارستان روان‌پزشکی بستری شده‌اید یا روان‌درمانی داشته‌اید؟
👨 خیر.
👨⚕️ چه بیماری‌های بدنی در شما شناخته شده است؟
👨 تیروئید من بیش از حد فعال است. برای آن قرص مصرف می‌کنم.
👨⚕️ می‌دانید چه زمانی این تشخیص داده شد؟
👨 حدود دو سال پیش.
👨⚕️ آیا صداها از قبل شروع شده بودند؟
👨 بله، خیلی قبل‌تر.
👨⚕️ آیا تیروئید به‌طور منظم کنترل می‌شود؟
👨 بله. دفعه‌ی آخر گفتند مقادیر در محدوده‌ی طبیعی هستند.
👨⚕️ آیا در حال حاضر حتی بدون حمله‌ی اضطراب تپش قلب، تعریق شدید یا دست‌های لرزان دارید؟
👨 نه، در واقع فقط زمانی که این اضطراب به سراغم می‌آید.
👨⚕️ آیا تاکنون تشنج، آسیب شدید سر یا التهاب مغز داشته‌اید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا در حال حاضر تب، سردرد شدید یا سایر شکایات بدنی جدید دارید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا تاکنون عمل جراحی شده‌اید؟
👨 خیر.
👨⚕️ نام داروی تیروئید شما چیست؟
👨 Propylthiouracil. من به سختی نام آن را به خاطر می‌آورم.
👨⚕️ چه دوزی مصرف می‌کنید؟
👨 من الآن دقیقاً نمی‌دانم. برنامهٔ دارویی با مادرم است.
👨⚕️ آیا آن را منظم مصرف می‌کنید؟
👨 اغلب مادرم یادآوری می‌کند. بعد آن را مصرف می‌کنم.
👨⚕️ آیا داروهای دیگر، درمان‌های گیاهی یا مکمل‌های غذایی دیگری مصرف می‌کنید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا آلرژی دارید یا تاکنون به دارویی حساسیت نشان داده‌اید؟
👨 چیزی به من گزارش نشده.
👨⚕️ آیا سیگار می‌کشید؟
👨 بله، حدود یک بسته در روز.
👨⚕️ از کی؟
👨 از وقتی تقریباً 17 ساله بودم.
👨⚕️ آیا الکل مصرف می‌کنید؟
👨 معمولاً آخر هفته چند بطری آبجو.
👨⚕️ حدودا چقدر؟
👨 حدود سه یا چهار بطری در یک شب.
👨⚕️ آیا کانابیس یا مواد مخدر دیگر مصرف می‌کنید؟
👨 من هر روز ماری‌جوانا می‌کشم. چیزهای دیگر مصرف نمی‌کنم.
👨⚕️ حدوداً چقدر کانابیس مصرف می‌کنید؟
👨 معمولاً یک یا دو جوینت در شب. گاهی اوقات هم در طول روز.
👨⚕️ از کی به‌طور منظم مصرف می‌کنید؟
👨 از وقتی تقریباً 18 ساله بودم.
👨⚕️ از این چه انتظاری دارید؟
👨 اینکه آرام‌تر شوم و بهتر بتوانم بخوابم.
👨⚕️ آیا متوجه شده‌اید که بعد از آن صداها یا اضطراب تغییر می‌کنند؟
👨 گاهی ابتدا آرام‌تر می‌شوم. گاهی هم بدبین‌تر می‌شوم.
👨⚕️ از زمان شروع علائم دوره‌های طولانی بوده که اصلاً کانابیس مصرف نکرده‌اید؟
👨 نه، حداکثر چند روز.
👨⚕️ آیا تاکنون کوکائین، آمفتامین، اکستازی یا مواد توهم‌زا مصرف کرده‌اید؟
👨 خیر.
👨⚕️ دوران مدرسه‌تان چگونه بود؟
👨 من در مدرسه چندان موفق نبودم. با دیگران هم زیاد در ارتباط نبودم.
👨⚕️ چه مدرک تحصیلی دارید؟
👨 من قبل از اتمام دوره‌ی دبیرستان مدرسه را ترک کردم.
👨⚕️ آیا بعد از آن آموزش حرفه‌ای یا شاگردی را شروع کردید؟
👨 بله، در انبار. اما آن را رها کردم.
👨⚕️ چه چیزی آن زمان مشکل‌ساز بود؟
👨 در میان مردم احساس راحتی نمی‌کردم. در نهایت آنجا هم فکر می‌کردم درباره‌ام حرف می‌زنند.
👨⚕️ آیا در حال حاضر کار می‌کنید؟
👨 خیر.
👨⚕️ یک روز عادی را چگونه می‌گذرانید؟
👨 بیشتر اوقات در اتاقم هستم. موسیقی گوش می‌دهم، ویدئو تماشا می‌کنم یا فقط دراز می‌کشم.
👨⚕️ خودتان خرید می‌کنید یا کارهای دیگری بیرون از خانه انجام می‌دهید؟
👨 به ندرت. معمولاً والدینم انجام می‌دهند.
👨⚕️ چه کسی از لباس‌ها، وعده‌های غذایی و قرارهای شما مراقبت می‌کند؟
👨 عمدتاً مادرم.
👨⚕️ رابطه‌تان با والدین چگونه است؟
👨 اغلب خوب است. اما وقتی آنها می‌گویند همه‌اش در ذهن من است، دعوا می‌کنیم.
👨⚕️ آیا خواهر یا برادری دارید؟
👨 یک خواهر بزرگ‌تر. او دیگر همراه ما زندگی نمی‌کند.
👨⚕️ آیا دوستانی دارید یا کسی خارج از خانواده که به او اعتماد کنید؟
👨 در واقع نه. از قبل هم ترجیح می‌دادم تنها باشم.
👨⚕️ آیا شریک زندگی دارید؟
👨 خیر.
👨⚕️ آیا در خانواده‌تان علائم مشابه یا بیماری‌های روانی دیگری شناخته شده‌اند؟
👨 من از کسی خبر ندارم.
👨⚕️ آقای وبر، آیا برای شما اشکالی ندارد اگر مادرتان اکنون بیاید و کمی درباره‌ی رشد شما و روند فعلی صحبت کند؟
👨 بله، اشکالی ندارد.
👨⚕️ خانم وبر، اخیراً چه چیزی برای شما به‌صورت ویژه جلب توجه کرده است؟
👩 او بیشتر کناره‌گیری می‌کند. گاهی او را در اتاقش حرف‌زدن می‌شنوم، گرچه هیچ‌کس در کنار او نیست. وقتی می‌پرسیم، می‌گوید ما به هر حال آن را درک نمی‌کنیم.
👨⚕️ از چه زمانی این تغییرات را مشاهده می‌کنید؟
👩 بی‌اعتمادی و حرف زدن درباره‌ی این افراد تقریباً از 19 یا 20 سالگی شروع شد. از آن زمان گاهی بهتر و گاهی بدتر شده است. بی‌اعتمادی اما هرگز کاملاً از بین نرفت.
👨⚕️ او قبل از آن در دوران نوجوانی چگونه بود؟
👩 او همیشه بسیار منزوی بود. معمولاً در فعالیت‌های گروهی نمی‌خواست شرکت کند. در واقع هیچ دوست نزدیک واقعی‌ای نداشت.
👨⚕️ او به عنوان کودک خردسال چگونه رشد کرد؟
👩 وقتی نوزاد بود، دیرتر از دیگر کودکان توانست سرش را خودش نگه دارد. آن زمان این موضوع نیز نزد پزشک کودکان مطرح شده بود.
👨⚕️ شما توانایی‌های ذهنی و رشد تحصیلی او را چگونه توصیف می‌کنید؟
👩 در واقع متوسط. او می‌توانست چیزها را بفهمد، اما گاهی به زمان بیشتری نیاز داشت. بعدها اغلب انگیزه‌اش کم بود.
👨⚕️ آیا تازه نیاز به کمک در بهداشت شخصی و کارهای خانه پیدا کرده است؟
👩 خیر، سال‌هاست. من اغلب باید او را به دوش گرفتن یا پوشیدن لباس تمیز یادآوری کنم. خودش خیلی کاری از عهدهٔ آن برنمی‌آید.
👨⚕️ آیا دوره‌های مشخصی با افسردگی بسیار شدید یا خلق غیرعادی شاد وجود داشته که همزمان صداها و بدبینی کاملاً ناپدید شده باشند؟
👩 خیر. خلق او بیشتر درست قبل از وخیم‌تر شدن شکایات تغییر می‌کند و کمی پس از آن نیز. جدا از این، ما چنین دوره‌های برجسته‌ای را تجربه نکرده‌ایم.
👨⚕️ آیا می‌دانید بیماری‌های مشابه در خانواده وجود داشته‌اند؟
👩 خیر، تا آنجا که می‌دانیم نه.
👨⚕️ آقای Weber، در حال حاضر مهم‌ترین تغییر برای شما چه خواهد بود؟
👨 اینکه دوباره آرامشم را داشته باشم. اینکه صداها کمتر شوند و مجبور نباشم همیشه بترسم.
👨⚕️ چه چیزی به شما کمک می‌کند در این گفتگوها احساس امنیت بیشتری داشته باشید؟
👨 اگر به من گوش دهید و قبلاً بگویید چه کاری می‌خواهید انجام دهید.
- اطلاعات
- آلرژیها
- شرح‌حال اجتماعی
- مصرف مواد / داروها
- سابقهٔ خانوادگی
- بیماری‌های قبلی / جراحیها
- داروها
- سابقه بیماری
- تشخیص محتمل – تشخیص افتراقی
بیمار: Daniel Weber
تاریخ: 15.10.2026
سرکار خانم رئیس بخش محترم، جناب آقای رئیس بخش محترم،
بدین‌وسیله مایلم بیمار 27 ساله، Daniel Weber، را به شما معرفی کنم.
| سن | وزن | قد |
|---|---|---|
| 27 Jahre | ca. 70 kg | 178 cm |
هیچ آلرژی یا عدم‌تحمل دارویی شناخته‌شده‌ای گزارش نشده است.
- مجرد، بدون شریک زندگی.
- در نزد والدینش در نورنبرگ زندگی می‌کند.
- مدرسه را قبل از پایان دورهٔ دبیرستان ترک کرده است.
- آموزش در بخش انبار را رها کرده؛ در حال حاضر بیکار است.
- کناره‌گیری اجتماعی بارز، بدون دوستی‌های نزدیک.
- حمایت مادر در بهداشت شخصی، مدیریت امور خانه، مصرف دارو و سازماندهی قرارها.
- نیکوتین: ca. 20 سیگار روزانه از سن 17 سالگی، مطابق ca. 10 Packungsjahren.
- الکل: هفتگی، عمدتاً در آخر هفته ca. 3 تا 4 بطری آبجو.
- کانابیس: مصرف روزانه از سن 18 سالگی، عمدتاً 1 تا 2 Joint؛ بدون دوره‌های طولانی ترک.
- مصرف دیگر مواد مخدر انکار شد.
- هیچ بیماری روانی مشابهی در خانواده گزارش نشده است.
- یک خواهر بزرگ‌تر که خارج از منزل والدین زندگی می‌کند.
- پرکاری تیروئید، تحت Propylthiouracil طبق شرح حال به‌خوبی کنترل‌شده.
- علائم روان‌پریشی از اوایل بزرگسالی ادامه داشته و تا کنون درمان نشده‌اند.
- براساس شرح حال، تاخیر در کسب کنترل سر در دوران نوزادی.
- هیچ جراحی‌ای گزارش نشده.
- Propylthiouracil برای پرکاری تیروئید؛ دوز دقیق بر اساس برنامهٔ دارویی ارائه‌شده تکمیل خواهد شد.
- تا کنون درمان روان‌دارویی نداشته است.
- هیچ داروی منظم دیگری گزارش نشد.
بیمار به درخواست و همراهی مادرش مراجعه کرد به‌خاطر کناره‌گیری اجتماعی افزایشی، بی‌اعتمادی آشکار به محیط اطراف، و توهمات شنیداری عودکننده.
او گزارش داد که از حدود سن 19 تا 20 سالگی معتقد شده است که افراد خاصی او را تماشا کرده و احتمالاً تهدید می‌کنند. او، از جمله، نگاه‌های غریبه‌ها و خودروهای پارک‌شده مکرر در خیابانش را به‌عنوان شاهدی بر این امر تفسیر می‌کرد. به‌خاطر ترس‌هایش به ندرت آپارتمان والدینش را ترک می‌کند. این باورها حتی در دوره‌هایی که صدا نمی‌شنود نیز پابرجا هستند.
علاوه بر این، او بارها عمدتاً دو صدای ناشناس را می‌شنود که آنان را از بیرون می‌پندارد. این صداها عمدتاً مستقیماً با او سخن می‌گویند و تلاش می‌کنند او را متقاعد کنند که دنیای بیرون خطرناک است و باید در خانه بماند. گاه‌گاهی صداها دربارهٔ او با یکدیگر صحبت می‌کنند. در حال حاضر توهمات تقریباً هر روز رخ می‌دهند و گاهی چند ساعت ادامه می‌یابند. بین آنها دوره‌هایی چند هفته‌ای بدون شنیدن صدا هم وجود داشته است. درخواست‌ها برای خودآسیب‌رسانی یا آسیب رساندن به دیگران رد شد. توهمات بینایی و بویایی و نیز برداشت فکر، القای فکر و انتشار فکر نیز رد شدند.
در جریان توهمات برجسته حملات هراس با شروع ناگهانی و متناوب همراه با تپش قلب، تنگی‌نفس، تعریق زیاد و احساس خطر قریب‌الوقوع رخ می‌دهند. حملات حدود ده تا پانزده دقیقه طول می‌کشیدند. شکایات مشابه مستقل از سمپتوماتولوژی روان‌پریشی گزارش نشد.
علاوه بر این، سال‌ها کاهش انگیزه، محدودیت فعالیت روزانه و غفلت از مراقبت شخصی وجود داشته است. بیمار بخش عمده روز را در اتاقش می‌گذراند. بهداشت شخصی، تعویض لباس و وعده‌های غذایی منظم اغلب تنها پس از یادآوری مادرش انجام می‌شد. او همچنین از مشکلات تمرکز، تنش درونی و دشواری در به خواب رفتن با مدت خواب شبانه حدود چهار تا پنج ساعت گزارش می‌دهد. اشتها متغیر است؛ کاهش وزن چشمگیر رد شد.
تغییرات عاطفی برجسته‌تر، طبق اظهارات بیمار و مادرش، قبل یا بعد از تشدید علائم روان‌پریشی رخ می‌دهند. از شرح حال نمی‌توان دوره‌های افسردگی یا شیدایی مستقل بدون سمپتوماتولوژی روان‌پریشی را جدا کرد.
افکار خودکشی جاری، تلاش‌های قبلی برای خودکشی و رفتار خودآسیب‌رسانی رد شد. بیمار همچنین نیات خشونت‌آمیز کنونی نسبت به دیگران و نگهداری اشیاء برای دفاع را رد کرد. در مشاجرات خانوادگی گاه بلند صحبت می‌کند، اما در غیر این صورت عمدتاً کناره‌گیری می‌کند.
طبق تاریخچه جانبی از مادرش، پسرش در دوران نوجوانی علاقهٔ اندکی به فعالیت‌های اجتماعی نشان می‌داد و روابط دوستانه نزدیک را حفظ نکرد. او توانایی‌های هوشی او را متوسط توصیف می‌کند. در نوزادی تاخیر در کسب کنترل سر مشاهده شده بود.
تا کنون درمان روان‌پزشکی یا روان‌درمانی انجام نشده است. از نظر سوماتیک، پرکاری تیروئید شناخته‌شده‌ای برای حدود دو سال وجود داشته است که تحت Propylthiouracil که به گفتهٔ بیمار اخیراً به‌خوبی کنترل شده است. شکایات روان‌پریشی چندین سال قبل از تشخیص بیماری تیروئید شروع شده بودند. طبق شرح حال تشنج، آسیب مغزی تروماتیک شدید یا بیماری‌های التهابی دستگاه عصبی مرکزی گزارش نشده‌اند.
Sowohl positive als auch negative Punkte werden berücksichtigt. Positive Punkte werden mit der Anzahl der Sterne multipliziert. Negative Punkte werden mit einem Drittel der Sterne gewichtet: Punkte × Sterne ÷ 3. Null Punkte bleiben unverändert. Das Gesamtergebnis wird auf 100 Punkte umgerechnet.
سناریوها
- 1. بهبود با Olanzapin
- 2. بهبود ناکافی
- 3. ترکیب دو ضدروان‌پریشی
- 4. درمان تکمیلی
- Clozapin
- 6. درمان الکتروشوک
درمان دارویی با 5 mg Olanzapin شروع شد.
در هفتهٔ اول خواب و اشتها بهبود می‌یابند؛ تنش درونی به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد. در هفتهٔ دوم توهمات به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابند. در عین حال بیمار مقاومت کمتری در برابر پرسش‌های انتقادی دربارهٔ باورهای هذیانی خود نشان می‌دهد.
دوز به 10 mg افزایش می‌یابد Olanzapin افزایش یافت. در هفته‌های سوم و چهارم علائم افسردگی و اضطراب نیز بهبود می‌یابند. علاوه بر این، بهبودی خفیف در مراقبت شخصی مشاهده می‌شود.
درمان نگهدارنده با 10 mg Olanzapin به مدت حداقل یک سال، همراه با پایش منظم پارامترهای متابولیک و آزمایش‌های لازم. علاوه بر این، روان‌درمانی توصیه می‌شود، به‌ویژه رویکردهای حمایتی و رفتاردرمانی.
بهبودی ناکافی با دوز آغازین
در پایان هفته دوم با دوز آغازین، بیمار همچنان مضطرب و بشدت دچار تنش است. باورهای واهی بدون تغییر سفت و محکم باقی مانده‌اند؛ تنها فراوانی توهم‌ها کمی کاهش یافته است. او شکایت دارد که بیش از حد فکر می‌کند.
اسناد پرستاری نشان می‌دهد که ممکن است بیمار دارو را به‌طور منظم مصرف نکرده باشد.
در این صورت تغییر به یک Olanzapin-فرم دپو در نظر گرفته می‌شود. بعد از اولین تزریق تزریق‌های بعدی بسته به دوز در فواصل یک تا چهار هفته داده می‌شوند. پس از هر تزریق گلوتئال، نظارت سه‌ساعته برنامه‌ریزی می‌شود. در دو هفتهٔ اول از فرم خوراکی واپاشی‌شونده استفاده می‌شود.
اگر مصرف منظم تضمین شود، درمان با یک ضدروان‌پریشی نسل اول آغاز خواهد شد، اینجا Tiotixen با دوز اولیه 5 mg.
2b1: پاسخ جزئی و افزایش دوز
در دو هفتهٔ اول توهمات تا حدی فروکش می‌کنند و هذیان‌ها شدت خود را از دست می‌دهند. دوز تا دوز هدف 10 mg افزایش می‌یابد و درمان تا بهبودی ادامه می‌یابد. در بررسی‌های پیگیری به دیسکینزی دیررس و علائم خارج‌هرمی توجه می‌شود.
2b2: پایداری سمپتوماتولوژی مثبت علیرغم دوزهای بالاتر
علیرغم چندین هفته درمان و دوزهای بالاتر، سمپتوماتولوژی مثبت همچنان به‌طور قابل‌توجهی برجسته باقی می‌ماند.
ادامه با سناریوی 3.
ترکیب دو ضدروان‌پریشی
با پاسخ جزئی به Tiotixen یک ضدروان‌پریشی نسل دوم، برای مثال Risperidon، اضافه می‌شود.
به‌عنوان رویکردهای جایگزین خط سوم درمان، ترکیبات زیر می‌توانند، برای مثال، مورد استفاده قرار گیرند:
پاسخ کافی ظاهر می‌شود. بیمار سپس هر دو دارو را به‌عنوان درمان نگهدارنده دریافت می‌کند.
حتی پس از شش هفته، پاسخ مشاهده نمی‌شود یا ناکافی است.
ادامه با سناریوی 4.
درمان تکمیلی برای علائم پایدار
تجویز اضافهٔ Propranolol 40 mg روزانه به Perphenazin باعث بهبود چشمگیر می‌شود. بیمار وارد فاز نگهداری می‌شود. این رویکرد به‌ویژه در موارد همراه با رفتار تهاجمی مؤثر است.
در صورت مؤثر نبودن، Lithium و Asenapin
اگر این ترکیب (Propranolol + Perphenazin) مؤثر نباشد، درمان با 600 mg Lithium و 10 mg Asenapin زیرزبانی. این هم علائم روان‌پریشی و هم تغییرات خلقی و همچنین علائم اضطراب را کاهش می‌دهد. این روش به‌ویژه در بیمارانی که علاوه بر روان‌پریشی دچار نوسانات خلقی چرخه‌ای برجسته هستند، مؤثر است.
در صورت ناکافی ماندن پاسخ: با سناریوی ۵ ادامه دهید.
درمان کمکی جایگزین در صورت عدم تحمل
اگر عوارض جانبی تحمل نشوند، استراتژی دیگر افزودن یک ضدتشنج یا یک بنزودیازپین به یک ضدروان‌پریشی است، برای مثال Valproat, Carbamazepin یا یک بنزودیازپین. این روش به‌ویژه در حملات هراس همراه، علائم اضطراب بارز یا PTSD مؤثر است.
بیمار نیز به این درمان پاسخ نمی‌دهد.
با سناریوی ۵ ادامه دهید.
Clozapin در اسکیزوفرنی مقاوم به درمان
در این مرحله، تشخیص اسکیزوفرنی مقاوم به درمان فرض می‌شود.
در ملاقات بعدی، بیمار درباره مرگ صحبت می‌کند و با قاطعیت دلیل ادامه زندگی را زیر سؤال می‌برد.
درمان با Clozapin آغاز می‌شود. به‌دلیل منع ذکرشده در متن اصلی برای مصرف همزمان با Propylthiouracil برای این منظور با بخش داخلی مشورت می‌شود تا در صورت امکان درمان جایگزین (Methimazole) برای پرکاری تیروئید.
دوز Clozapin به‌تدریج در طول یک ماه به 200 mg افزایش می‌یابد. تفکر بیمار سامان‌یافته‌تر می‌شود، انفجارهای پرخاشگرانه متوقف می‌شوند، و او تنها گهگاه اواخر شب صداها را می‌شنود. او اکنون با باور می‌گوید: «زندگی هنوز ارزش زیستن را دارد.»
عوارض جدی در حین درمان با Clozapin
1: درد قفسه سینه حاد و تنگی نفس در هفته سوم
در هفته سوم، درد حاد قفسه سینه و تنگی نفس بروز می‌کند. Clozapin باید فوراً قطع شود. برای ارزیابی میوکاردیت، ECG و اندازه‌گیری تروپونین و کراتین کیناز درخواست می‌شود.
2: گلودرد و لنفادنوپاتی گردنی در ماه دوم
در ماه دوم، گلودرد و لنفادنوپاتی حاد گردنی ایجاد می‌شود. Clozapin فوراً قطع می‌شود و شمارش خون درخواست می‌گردد.
ادامه‌ی شکایات علیرغم درمان با دوز کافی Clozapin
اگر علائم علیرغم سه ماه درمان با دوز کافی Clozapin پایدار بمانند و کیفیت زندگی یا سطح عملکرد بهبود نیابد، از اسکیزوفرنی بسیار مقاوم به درمان فرض می‌شود.
ادامه با سناریوی 6.
انتقال به تشنج‌درمانی الکتریکی
Clozapin به‌تدریج قطع می‌شود. سپس تشنج‌درمانی الکتریکی (EKT) آغاز می‌گردد.
مبانی
این اسکیزوفرنی یک بیماری روانی است که در آن ادراک، تفکر، تجربه خود، بیان احساسات و رفتار می‌تواند تغییر کند. افراد مبتلا برای مثال صداهایی می‌شنوند، احساس می‌کنند تحت پیگرد هستند یا در نظم دادن به افکارشان مشکل دارند. علاوه بر این انگیزه، تمرکز و فعالیت اجتماعی ممکن است کاهش یابد.
این بیماری اغلب در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی آغاز می‌شود. ممکن است به‌صورت اپیزودیک با بهبودی‌های موقت یا با شکایات پایدار پیش برود. شدت و سیر بیماری بین مبتلایان به‌طور چشمگیری متفاوت است.
اسکیزوفرنی از ترکیب زمینهٔ ژنتیکی، تغییر در تکامل مغز و عوامل محیطی به‌وجود می‌آید. اختلالات در انتقال سیگنال — به‌ویژه در سیستم‌های دوپامین، گلوتامات و GABA — پردازش و ارزیابی اطلاعات را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در نتیجه محرک‌های خنثی ممکن است معنای بیش‌ازحدی پیدا کنند و ادراک و تفکر دگرگون شود. تغییرات در شبکه‌های عصبی همچنین به محدودیت‌های شناختی و علائم منفی کمک می‌کنند. استرس و مصرف کانابیس می‌توانند در افراد مستعد، شروع یا عود بیماری را تسهیل کنند. مکانیزم‌های دقیق هنوز به‌طور کامل روشن نیستند.
- علائم مثبت
- علائم منفی
- علائم بینظمی
- علائم شناختی
- علائم روان‌حرکتی و کاتاتونیک
- علائم خلقی و سایر علائم همراه
به تجربیاتی که به تجربهٔ معمول اضافه می‌شوند، علائم مثبت گفته می‌شود.
| نشانه | توضیح و مثال‌ها |
|---|---|
| هذیان | باورهای ثابتی که با شواهد مخالف به‌سختی اصلاح می‌شوند. نمونه‌ها عبارتند از هذیان تعقیب، هذیان ارتباطی و هذیان بزرگ‌منشی. |
| توهم‌ها | ادراکاتی بدون محرک خارجی متناظر. به‌ویژه توهمات شنوایی معمولند، مثلاً صداهایی که تفسیر می‌کنند یا با هم گفتگو می‌کنند. |
| اختلالات خود | مرز بین تجربهٔ شخصی و تأثیرات بیرونی دگرگون شده به‌نظر می‌رسد. برای مثال افراد ممکن است افکار را به‌صورت واردشده، ربوده‌شده یا برای دیگران قابل‌دسترسی تجربه کنند. |
| تجربهٔ تحت‌تأثیر قرار گرفتن از خارج | احساس اینکه رفتارها، احساسات یا فرآیندهای بدنی فرد از خارج هدایت می‌شوند. |
علائم منفی کاهش توانایی‌ها و امکانات ابرازی را که معمولاً وجود دارند، توصیف می‌کنند.
| نشانه | توضیح |
|---|---|
| کاهش بروز عاطفی | احساسات از طریق حالات چهره، حرکات و صدا کمتر ابراز می‌شوند. این لزوماً به‌معنای فقدان احساسات درونی نیست. |
| آلوژیا | کاهش روانی گفتار با پاسخ‌های کوتاه و کم‌تفصیل. |
| آولیشن | دشواری در شروع و ادامهٔ فعالیت‌ها از انگیزهٔ درونی. |
| آنِدونیا | کاهش تجربه یا انتظار لذت. |
| انزوای اجتماعی | کاهش علاقه به تماس‌ها و روابط اجتماعی. |
| نشانه | توضیح و مثال‌ها |
|---|---|
| تفکر و گفتار سازمان‌نیافته | رشتهٔ افکار پیوستگی خود را از دست می‌دهد. افراد بین موضوعات جابه‌جا می‌شوند، به پرسش ربطی پاسخ نمی‌دهند یا به‌صورت سخت‌فهم صحبت می‌کنند. |
| رفتار سازمان‌نیافته | رفتارها کم‌هدف یا غیرقابل‌پیش‌بینی به‌نظر می‌رسند. برنامه‌ریزی و انجام کارهای روزمره می‌تواند به‌شکل قابل‌توجهی دشوار شود. |
| حوزه | اختلال احتمالی |
|---|---|
| توجه | دشواری در تمرکز طولانی‌مدت یا فیلتر کردن محرک‌های غیرمهم. |
| حافظه کاری | توانایی نگهداری و پردازش کوتاه‌مدت اطلاعات محدود است. |
| سرعت پردازش | درک و پردازش اطلاعات زمان بیشتری می‌برد. |
| عملکردهای اجرایی | مشکل در برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری و حل مسائل. |
| شناخت اجتماعی | دشواری در تفسیر احساسات، نیت‌ها یا نشانه‌های اجتماعی دیگران. |
| نشانه | توضیح |
|---|---|
| برانگیختگی روان‌حرکتی | بی‌قراری حرکتی برجسته با افزایش فعالیت حرکتی. |
| استوپور | کاهش قابل‌توجه حرکت و پاسخ به محیط در حالی که سطح هوشیاری اساساً حفظ شده است. |
| موتیسم | فقدان یا تقریباً فقدان گفتار. |
| حفظ وضعیت بدنی | وضعیت‌های بدنی غیرمعمول برای مدت طولانی حفظ می‌شوند. |
| منفی‌گرایی | به درخواست‌ها یا تلاش برای حرکت بدون دلیل مشخص مقاومت می‌شود یا پاسخی داده نمی‌شود. |
| پدیده‌های پژواکی | تکرار کلام دیگران یا تقلید حرکات دیگران. |
علائم کتاتونیک محدود به اسکیزوفرنی نیستند و می‌توانند در سایر اختلالات روانی یا جسمانی نیز رخ دهند.
علاوه بر این، خلق افسرده، اضطراب، حملات پانیک، تحریک‌پذیری و اختلالات خواب ممکن است رخ دهند. این شکایات منحصر به اسکیزوفرنی نیستند اما می‌توانند سیر بیماری را به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر قرار دهند.
افکار خودکشی نیز باید به‌طور هدفمند پرسیده شوند. درک محدود از بیماری می‌تواند باعث شود که بیماران علائم خود را به‌گونه‌ای دیگر توضیح دهند و در ابتدا درمان را رد کنند.